Overzicht optredens Gentse Feesten 2012

Ik ga dit jaar zes dagen naar de Gentse Feesten en ik ga er meer doen thee drinken in het Baudelopark of met een Irish coffee in de hand 'onder den bol' afspreken als de zon opkomt. Ziehier het overzicht van optredens/namiddagen waarop u van harte uitgenodigd bent:

- 16 juli, vanaf 21u.: Marie & Muze in Los Perros Calientes, bij het tiendaagse programma 'En het grootste deel schreven we samen in bed' dat dit jaar voor de vijfde keer door de Wolven van la Mancha georganiseerd wordt.
- 17 juli, van 15u. tot 20u. (vrije inloop): 'Met huid en haar: poëtisch-muzikaal thee- en kapsalon'. Met verse thee van gastvrouw Eef, bijzondere knipbeurten van kapper/muzikant Q, optredens van Harold K, mezelf en een aantal special guests. De exacte locatie wordt op Facebook bekend gemaakt, dus meld je even aan als je langs wil komen. Als je je haar wil laten knippen, wordt een mailtje naar de kapper gewaardeerd.
- 18 juli, van 18u. tot 21u.: Marie & Misschien Muze bij 'Dichters in 't Raam!', Lottes Leescafé, Ottogracht 50
- 19 juli, 13u.-17u.: 'Hinnikende Goden', een rijkgevulde literaire namiddag die samengesteld werd door literaire tijdschriften Kluger Hans en Deus Ex Machina. En dat in de adembenemende Lakenhalle van Gent.

En verder vindt u mij waarschijnlijk in het publiek bij de optredens van D'Angelo, Helder, La Femme Belge en Het Zesde Metaal. Laat dat meteen mijn tips zijn.

Tot dan?

REWIND - vierenhalf jaar

18 juli 2007. Rewind? De geblinddoekte vrienden die hun monden aanbieden doen geen vlieg kwaad. De massa op het plein mag blijven zwalken. De Irish coffee mag stomen, ongeduldig aangedragen worden en de dronken vingertoppen verbranden... Draai je enkel om op de kasseien en lach om het hart dat luidkeels in je borstkas rammelt. Vandaag wordt alles anders. Vandaag zoek je een man met een fluit. Je wapen? Een schelle stem, stoere praat, een korte rok en t-shirt met een alfabet waarmee alles mogelijk is. STOP – bewaar dit alles. Tot zover is nog niets gebroken of vergooid.

Al die woorden over wanneer het leven je naar de strot grijpt. Slik ze gauw weer in voor iemand ze hoort. What was I saying? Right, Hollanders zijn gekke wezens – Vlamingen belachelijk en Belgen compleet overbodig. HAHAHA. Ik denk dat ik met je wil vrijen. Maar als dat niet lukt, bak ik een ei op je buik. Rewind. Ik was dronken. Ik bak een ei op je buik en verder niets.

Schouders die trillen onder ongelovige vingers. Een voet die als een vloek tussen benen belandt. Twee verschillende schoenen. De liefste lach die je ooit zag. Een schoot op de kasseien. Een stem die fluistert: “Ik doe je geen pijn. Hier is het rustig.” Een fiets die tussen tramsporen haakt. REWIND. Een woord dat niet gehoord wordt. “Wat zei je?” Het maakt niets uit. We hoeven elkaars taal niet te begrijpen – zolang ons lichaam zingt. I could never take the place of your man.

Een hand die rusteloos naar de juiste muziek zoekt. Luister liefste, zo zingt mijn volk. Zo neemt het afscheid. Laat me rusten, opnieuw in je schoot. Ik wil niets anders dan ruiken en voelen en ruiken en voelen. Een traan valt zacht in mijn oor. REWIND/REWIND/REWIND. Een hand die ondeugend naar 1995 teruggrijpt. Maakt niet uit wat die kaaskop vindt, vannacht doen we het op geile beats. Niet meer of minder. Dwingend duwt het oor de traan naar boven. Een druppel zweeft in de lucht, vindt een oog, sluit zich ongezien op.

23 juli optreden op de Gentse Feesten

Op 23 juli treed ik op de Gentse Feesten op. Naar aloude, gezellige gewoonte: bij Bob en zijn kompanen, in café Los Perros Calientes, in de Goudstraat en op een boogscheut van het Baudelopark en Sint-Jacobs. Ik sta als voorlaatste gepland en laat mij omringen door de erg charmante Nederlandse singer songwriters Harold K en Leendert. Harold K is een erg fijne collega in Amsterdam en over Leendert schreef ik al eerder een stukje nadat hij mij behoorlijk betoverde met zijn intense liedjes in Paradiso.

Verwacht geen olijk optreden van mij deze keer. Maar mochten jullie zin hebben in een poëtisch rustmoment tijdens de Feesten, dan is dit cafeetje de uitgelezen plek. Bij het event "En het grootste deel schreven we samen in bed" op Facebook vinden jullie een uitgebreid programma voor de volledige tiendaagse.

kat en vlinder

Mijn kat heeft vlinders in haar buik.
Wel achttien vleugels telde ik tussen haar ribben.

De brokjes vlees laat ze al even staan.
Daar komen wormen van. Ze springt al dagen
naar een tak die zoete geuren draagt.
Brengt haar prooien sierlijk binnen in haar bek.

Legt ze voor mijn voeten neer.
Misschien wil ze een gedicht en laat ze die vlinders
daarom zo kleurrijk flapperen alvorens ze
onder haar kussentjes langzaam plat te duwen.

Haar snorharen lijken tegen het einde van de feesten
vast op meeldraden, gevoeliger dan de voelsprieten
die ze nu al zijn.

p.s. Ik wou over de feesten schrijven... maar dit viel me het meest van allemaal op. Net weer. Net weer. Net weer.

... en nog feesten

Gisteren vond de derde Baleinavond plaats, die voor de gelegenheid 'Balein lijft in' genoemd werd. Het kriebelt ontzettend om een verslag te schrijven, maar de tijd ontbreekt daarvoor. Hopelijk neemt een andere walvis die taak van me over. Al kan ik het toch niet laten om even te melden dat ik vooral van Bo Vanluchene behoorlijk onder de indruk was. En vriendin Valerie, die voor de allereerste keer op een podium stond, heeft zeer goed stand gehouden. Dat Olaf de zaal kan doen daveren, dat wisten we al langer.

De tijd die me rest steek ik in het elkaar boksen van een kleine voordracht in Los Perros Calientes, vanavond in de Goudstraat 2. De feesten maken me wispelturig. Terwijl ik op de eerste avond nog hoogdravend aankondigde enkel nieuw werk te zullen brengen, kies ik vanavond ondermeer voor teksten die ondertussen zo oud zijn dat ze al niet meer vertrouwd aanvoelen. Tijd brengt raad, zegt men soms, en verandering. We'll see.

De uitslag van het poëziebenefietje krijgt u er alleszins te horen. Vanaf 20u., al moet men het aanvangsuur met een korreltje wolfzout nemen. Tenzij u zeker van een plaatsje wil zijn. Sowieso raad ik geïnteresseerden aan om rond negen uur present te zijn. Ik sta als eerste geprogrammeerd.

Kus x

Poëziebenefietje

De Gentse Feesten zijn begonnen. Ik mocht gisteren aftrappen bij de Wolven van la Mancha. Over m'n eigen optreden heb ik behoorlijk wat reserves, maar wat naar mijn gevoel best geslaagd was, was het ter plekke verzonnen poëziebenefietje. U las misschien de brief van mijn zusje van enkele dagen geleden. Aangezien ik na de feesten op vakantie ga naar Kroatië en dus de benefietavond in Mortsel mis, besliste ik gisteren à la minute om een kleine actie te houden.

De 24 uren voordien had ik toevallig 2 keer hetzelfde cadeau gekregen: een setje poëziemagneten voor op de ijskast/koelkast (schrappen naar eigen tongval). Van m'n ventje én van een stel andere ventjes (vriendjes van dat ene ventje), die hier gedurende een paar dagen massaal mijn Belgische kelder beslapen.

Vorig jaar zagen ze me enkele uren voor het optreden lustig knippen en plakken, gisteren ging ik naarstig op zoek naar verplaatsbare voorwerpen waarop de magneetjes bleven kleven. Ik vond twee metalen plateaus/dienbladen, goot een dominodoosje leeg, haalde de magneetjes uit elkaar, zocht een Guatemalteekse portemonnee en sprong de fiets op. Voor elke zinnige zin (van minstens vijf woorden) die het publiek wist samen te stellen beloofde ik vijf euro te storten voor Carlos' reis. Dit is het resultaat. Wat volgens mezelf vijf euro waard is, heb ik aangeduid met een kruisje. Indien u er echt anders over denkt, let me know. Ik maak overmorgen een overschrijving. Foto's van eigen koelkastcreaties zijn per mail ook welkom én vijf euro waard.

eeuwig samen
het gaat een enorm tellen meisje
nacht
x het dronken rood deed het lichaam geen goed
rammen schenk maar spuit
x ik voel als ik herinner en val als leugen
pracht
x mijn haar is maar schijn
diamant die is / schoonheid te waar / vloed van zang / moeder ten drang
x zich willen heffen als ijzer te zee / is zien
prins houd prins als chocolade en honing (auch, wat doen we daarmee?)
x droom zou kunnen uitbroeden / wegzwemmen
voel je lenteblik van me honing
zeg schaduw is kwijl onder rots
x de blunder laten gaan
bitter als melk
verdriet pop lief voor mis jouw kus muziek
x de tocht na hel is mistig zwart
x en zomer toon onze arme hoofdmannen
wat meer zin voor schaamte en wet al hun moord
lust met bloem
x hij stoot een kussen vol lucht

Voorlopig kom ik aan een bedrag van 45 euro. Ben ik te streng geweest in mijn jurering?

Gentse Feesten

Een virale infectie verstopt alle kanalen in mijn hoofd, waaronder ook het niet te lokaliseren schrijfkanaal. In hoop op betere tijden geef ik jullie alvast mee waar ik op de Gentse Feesten zeker te vinden zal zijn...

zaterdag 18 juli: optreden in Los Perros Calientes (Goudstraat 2), bij de Wolven van La Mancha, die vorig jaar bewezen een erg fijn gastcollectief te zijn. Voor die avond schrijf ik stiekem nog een ode die geen ode mag zijn. 18 juli is niet enkel een speciale dag omdat het de startdag is van de Feesten...

zondag 19 juli: Kluger Hans verzorgt een avond op het tiendaagse poëziefestival Ghent-in-cap, in de Maagdestraat, Gent uiteraard.

woensdag 22 juli: Collectief Balein verzorgt een avond op hetzelfde festival. Inzendingen hiervoor zijn nog steeds welkom.

donderdag 23 juli: Opnieuw optreden in Los Perros Calientes, dit keer zonder stiekeme ode. De kern van de zaak blijft desalniettemin hetzelfde: poëzie met en zonder grote P.

De grote dag

Ik heb zin in een verloren schrijfmoment. Wanneer de nacht haar laatste dronkaards kokhalst droom ik zover weg dat lichamen de contouren van flessen aannemen. En zij die mij verlaten hebben, krijgen de kleur van een net gestorven vlinder. De laatste trilling van de vleugels kondigen het poeder aan waarin hij zal veranderen. Er is geen wind om woorden te dragen, ze blijven zwaar op tafel liggen en kruipen stiekem één voor één in mijn pen. Verdringen zich, dansen een rondje op het papier en leggen zich luw te rusten.

Maar voorlopig is er enkel licht om uit te braken. Wanneer alles zich zo scherp aanbiedt, is er geen verstrengeling mogelijk. De enige poëzie die ik vandaag ontdekken kon, verschool zich in de te grote kostuums die door mijn laatstejaars gedragen werden op hun eindpresentatie.

‘Ik zal me morgen verkleden als een pooier, mevrouw.' Het werd me met Turkse tongval beloofd. Vandaag was hij echter zo nerveus als een verse hoer voor haar ontmaagding. De punten van zijn witte lakleren schoenen wezen bedeesd naar elkaar.

Jongens van achttien zijn steeds aan mijn blik ontsnapt. Maar hoe ze er vandaag stonden, de antwoorden uit hun kelen persend, de handen trillend. Ja, dan breekt mijn hart voor even. En krijg ik zin in een verloren schrijfmoment. Al rest ons enkel licht om uit te braken.

Liefs
Marie

ps Ik kreeg gisteren bericht dat mijn auditie van vorige week goed genoeg bevonden werd. Deze zomer dus op de Gentse Feesten !