Blauwe maandag met Apenbrood en een reis door vier seizoenen

Ik ontmoette gisteren, een bijzondere dag vol bijzondere gebeurtenissen, een bijzondere dame op café. Ze bleek al een tijdje Huiverinkt te volgen. We zijn geen Facebookvrienden. In een periode waarin ik sowieso flink worstel met mijn online gedrag en van plan ben om die worsteling om te zetten in lesmateriaal in plaats van verder verslaafd gedrag, was het een goede herinnering aan de mensen die graag mijn blog lezen maar verder geen contact met me hebben. Ze bestaan.

Vandaar deze last-minute aankondiging: op maandag 26 november kan je voor 8 euro naar een Blauwe Maandag in de Roode Bioscoop op het Haarlemmerplein. De eerste helft van de avond wordt verzorgd door Apenbrood, die een eerste muziektheatervoorstelling 'Dit huis' brengt. Daarna maak ik samen met pianist Gilian Baracs een reis door de vier seizoenen. Voor iets meer geld kan u om de hoek ook een lekkere pizza eten. Een aanrader. 

Welkom dus.

Overzicht optredens Gentse Feesten 2012

Ik ga dit jaar zes dagen naar de Gentse Feesten en ik ga er meer doen thee drinken in het Baudelopark of met een Irish coffee in de hand 'onder den bol' afspreken als de zon opkomt. Ziehier het overzicht van optredens/namiddagen waarop u van harte uitgenodigd bent:

- 16 juli, vanaf 21u.: Marie & Muze in Los Perros Calientes, bij het tiendaagse programma 'En het grootste deel schreven we samen in bed' dat dit jaar voor de vijfde keer door de Wolven van la Mancha georganiseerd wordt.
- 17 juli, van 15u. tot 20u. (vrije inloop): 'Met huid en haar: poëtisch-muzikaal thee- en kapsalon'. Met verse thee van gastvrouw Eef, bijzondere knipbeurten van kapper/muzikant Q, optredens van Harold K, mezelf en een aantal special guests. De exacte locatie wordt op Facebook bekend gemaakt, dus meld je even aan als je langs wil komen. Als je je haar wil laten knippen, wordt een mailtje naar de kapper gewaardeerd.
- 18 juli, van 18u. tot 21u.: Marie & Misschien Muze bij 'Dichters in 't Raam!', Lottes Leescafé, Ottogracht 50
- 19 juli, 13u.-17u.: 'Hinnikende Goden', een rijkgevulde literaire namiddag die samengesteld werd door literaire tijdschriften Kluger Hans en Deus Ex Machina. En dat in de adembenemende Lakenhalle van Gent.

En verder vindt u mij waarschijnlijk in het publiek bij de optredens van D'Angelo, Helder, La Femme Belge en Het Zesde Metaal. Laat dat meteen mijn tips zijn.

Tot dan?

23 juli optreden op de Gentse Feesten

Op 23 juli treed ik op de Gentse Feesten op. Naar aloude, gezellige gewoonte: bij Bob en zijn kompanen, in café Los Perros Calientes, in de Goudstraat en op een boogscheut van het Baudelopark en Sint-Jacobs. Ik sta als voorlaatste gepland en laat mij omringen door de erg charmante Nederlandse singer songwriters Harold K en Leendert. Harold K is een erg fijne collega in Amsterdam en over Leendert schreef ik al eerder een stukje nadat hij mij behoorlijk betoverde met zijn intense liedjes in Paradiso.

Verwacht geen olijk optreden van mij deze keer. Maar mochten jullie zin hebben in een poëtisch rustmoment tijdens de Feesten, dan is dit cafeetje de uitgelezen plek. Bij het event "En het grootste deel schreven we samen in bed" op Facebook vinden jullie een uitgebreid programma voor de volledige tiendaagse.

Protest

Protest is een fundament. Door tegen de baarmoederwand te stampen leren we de eerste grenzen kennen. Later gris je als kleuter balorig zakken snoep uit de rekken. Met gebalde vuist ga je de grond te lijf. Al protesterend plaats je je in de wereld, leer je wat een pruillip oplevert - of desnoods een huilbui. Protest is soms potsierlijk en gênant – maar van in het begin broodnodig.

Protest is pijnlijk. Wanneer het niet gehoord en in de kiem gesmoord wordt. Wanneer het ontwricht en tegen de muur geplaatst wordt. Wanneer het als een gebroken minnaar toegeeft aan de tirannie van de ander. Wanneer het met geweld bestreden en bebloed snel toegedekt wordt.

Protest is beter dan zwijgen. Al wie beweert dat het zinloos is om te protesteren, mag een laffe prop in zijn mond stoppen en in een zelfgekozen uithoek zich laveloos zuigen aan verstikkende stilte. Zwijgen is even gevaarlijk als de slechtste vorm van protest: grotesk uitgehold, zonder inhoud, leeggezogen, nageaapt, tot enkel “NEE” en agressie overblijft. Niet meer dan wat de kleuter toonde.

Protest kan soms ook lief zijn, als het niet helemaal gemeend is. Voor de grap je benen sluiten en drie keer roepen dat het nog veel te vroeg is. Om daarna zacht mokkend toe te geven. Of een klauwtje van de kat krijgen. Omdat je haar net iets te lang geaaid hebt.

Protest is op zijn mooist als er moed in het spel is. “Moeder Courage” riep mijn grootmoeder in een droom toen ze stierf. Met het gezicht naar de volle zon gericht boven de gemaskerde massa uitstijgen. De orders van een generaal niet opvolgen. De namen niet doorgeven en hen naast een naam ook een plek in je kelder geven. Nadenken over de stem die je uitbrengt en luidop zeggen waarom anderen geen stem verdienen. De kogel opvangen. Leren uit het verleden en toch nog geloven in een mooiere toekomst. De tegenstander doen struikelen. Of op zijn minst: altijd wanneer nodig de stem verheffen.