Uitslag poll 16: "Dagen zonder vlees"

Het wordt tijd om de bezinningsperiode af te sluiten, voor ik naar China vertrek om me bij mijn vader en zus te vervoegen en de stamelende lente haar nieuwe geluid laat klinken. In de laatste poll vroeg ik wie meedoet aan de actie ‘Dagen zonder vlees’. Een actie die in Vlaanderen best succesvol is en waar tijdens de vastenperiode voor Pasen vleeseters uitgedaagd worden om veertig dagen lang zo min mogelijk vlees en vis te eten. Ik deed met eigen recepten mee en at minstens vijf keer per week vegetarisch. Het viel mee en ik viel verder af. En jullie?

Vierentwintig mensen brachten een stem uit. Acht daarvan zijn vegetarisch. De tweede plaats gaat naar de zeven mensen die het een ‘stomme geitenwollensok-actie’ vonden. Van een contrast gesproken. Zijn de GeenStijlers weer ongemerkt binnengevallen? Twee mensen aten veertig dagen geen vlees en zes mensen pasten de spelregels aan en deden zo goed mogelijk mee. Éen verloren zieltje kwam uit de lucht vallen.

Oh ja, ik treed morgen op in het Amsterdamse Pakhuis Wilhelmina. Op Pageturner, een verrassende en fijne avond met verschillende korte (muziek)optredens. Welkom!

Achterstallige uitslag (poll 12, 13, 14 & 15)

Vraag me niet hoe het komt. Het past bij de periode, denk ik, dat ik veel vragen stel maar te ongeduldig bent om de antwoorden in kaart te brengen. Maar stiekem hou ik mijn vreemde pogingen om jullie aan de tand te voelen en jullie koorts te meten wel goed bij. Vandaar vandaag: de uitslag van vier achtereenvolgende polls.

In mei 2011 vroeg ik jullie in de twaalfde poll ‘Ik kan goed’ naar jullie grootste talent. Negenentwintig mensen antwoordden. De meerderheid (10 stemmen) beweerde vooral goed te zijn in ‘schrijven en schrappen’. Negen mensen beweerden dat ‘liefhebben en lachen’ hun grootste talent was. ‘Dansen en springen’ en ‘tekenen en kliederen’ kregen beide vier stemmen. En blijkbaar blijven muzikanten ver van deze blog (of ze moeten nog beter zijn in het bespelen van harten): slechts 2 mensen gaven aan goed te zijn in ‘componeren en bespelen’.

In het begin van de zomer begon het flink te stormen achter de schermen van Huiverinkt. Daarom vroeg ik jullie in de dertiende poll hoe kalm jullie onder onweer blijven. Slechts veertien stemmen werden hoorbaar. Tien mensen vonden onweer heerlijk en wilden geen donderslag missen. Vier mensen gaven toe stiekem een beetje bang te zijn. Niemand rende naar een kind of dier om het te troosten. Nooit bleef een onweer onopgemerkt.

In het midden van al die stormen, besloot ik een deel van mijn geladen energie in de Occupy-beweging te steken. Daarbij schreef ik een brief aan Peter Verhaar, GeenStijl-columnist en een lafaard die een drogreden gebruikte om niet te hoeven antwoorden op mijn zorgvuldig geformuleerde vragen. Zijn afwezigheid werd echter ruimschoots gecompenseerd door de rakkers van GeenStijl die hier massaal binnenvielen en voor een bezoekersaantal in de duizenden zorgden. Een enkeling haalde diep adem en veegde zijn voeten voor hij aanbelde. Tweehonderd vijfenzestig bezoekers namen de moeite om hun mening over de Occupy-beweging te delen. De helft daarvan (128 stemmen) trok zijn neus op en zei ‘Dat stelletje idealisten? Waait wel weer over.’ Vijfenzeventig mensen riepen ‘Natuurlijk toon ik mijn verontwaardiging!’ De resterend twintig procent reageerde erg verdeeld: de ene helft beloofde zich nog bij de indignados te zullen scharen en de andere helft (toch nog zeventwintig dwazen!) had zelfs nog nooit van ‘Occupy’ gehoord en dus waarschijnlijk ook nooit de brief gelezen. Tja.

Aangezien de storm ondertussen nogal apocalyptische vormen begon aan te nemen, vroeg ik jullie naar wat jullie verwachten van 2012, het jaar dat volgens de Maya’s het einde zal betekenen van de wereld zoals we hem nu kennen. Negentien mensen gaven een antwoord. Acht onder hen voelt dat er iets aan het gebeuren is, maar weten absoluut niet wat. Evenveel mensen noemen dit ‘same old shit’ en blijven er behoorlijk passief onder. Drie mensen staan te popelen en roepen: ‘Bring it on! The Maya’s were right’ en helemaal niemand wenst terug te gaan naar het vreemde 2011…

Vragen zijn vaak veel leuker dan antwoorden? Vind ik ook.

Uitslag poll 11: "Vroeger was ik"

De vorige poll is al een eeuw afgesloten. Tijd om het stof eraf te kloppen en te bekijken wat we vroeger waren. Dertig mensen beantwoordden deze licht absurde vraag. En wat blijkt? Vroeger waren we even verschillend als we nu zijn. De uitslag:

"Licht en kiezelstenen" en "verder dan nu" kregen allebei 26 procent van de stemmen (elk 8 stemmen), op de voet gevolgd door "water en vuur" en "lucht" op de tweede plaats (elk 7 stemmen).

Eat this, wetenschap!

Uitslag poll 10: "Dat Marie naar Amsterdam verhuist..."

Nu ik na 2 dagen buikgriep niet veel meer ben dan een lichaam dat uit botten, vlees en veel minder water bestaat, kortom een vod met een kop die nog nazindert van de koorts... Nu ik me 2 dagen lang erg veel heb kunnen wentelen in zelfmedelijden en andere belachelijke gedachten... is het misschien eindelijk tijd voor de uitslag van poll 10 - de meest narcistische tot nu toe: "Dat Marie naar Amsterdam verhuist...". Het is oud nieuws, maar ondertussen is poll 11 al afgerond en ik ben te veel gehecht aan de juiste volgorde van dingen om poll 10 zo maar te laten vallen. Dus ziehier:

1. kan mij niks schelen. Ook daar kan je schrijven, toch?: 5 stemmen

Ja, inderdaad, maar of ik het meer doe hier valt vooralsnog te betwijfelen.

2. vind ik behoorlijk spijtig. Ze gaat te ver weg/komt te dichtbij: 8 stemmen

De winnende keuzemogelijkheid. Wegens een dubbele vraagstelling zal ik me niet wagen aan het trekken van conclusies. Wel kan ik besluiten dat Huiverinkt nog steeds het meest gelezen wordt door mensen die me ook in het echt kennen. Shame on me en lief van hen.

3. is leuk. Belgen zijn een beetje bizar maar schattig: 5 stemmen

Ik durf ervan uit te gaan dat hier vijf Nederlanders aan het woord kwamen. En zowaar, wat verklappen de statistieken van deze blog? Ik kreeg de laatste maanden meer bezoek uit Nederland dan uit België. Net iets meer. (Deze maand: 163 Nederlandse en 161 Belgische bezoeken). Dat kan twee dingen betekenen: ik hoor hier thuis EN/OF ik word daar snel vergeten.

4. Dit is de slechtste enquêtevraag ever: 4 stemmen

En opnieuw heeft de massa ongelijk. Dus laat ik u het vanuit de marge nog het allerbeste wensen. Een jaar vol kippenvel, goosebumps, kiekenvlees. En dat alles op poëtische wijze welteverstaan.

Uitslag poll 9: de financiële crisis

Poll 9 is met zestien stemmen veruit de minst populaire poll uit de geschiedenis van Huiverinkt. Een overload aan crisisnieuws misschien? Eén vierde van de stemmers gaf in ieder geval aan vooral in contact te komen met de crisis via de media. Een ander kwart is zelf niet ongespaard gebleven. Twee mensen kregen zelf een behoorlijke klap en de meerderheid (6 stemmen of 37 procent) kent mensen die een behoorlijke klap hebben gekregen.

Eigenlijk wou ik een poll starten over de nakende verkiezingen. Maar aangezien jullie zo beperkt gebruik hebben gemaakt van jullie stemrecht bij de vorige poll, zal ik het over een andere boeg gooien! Mijn volgende poll draag ik volledig aan één boek op.

(Tussen haakjes wil ik toch even vermelden dat ik erg kwaad word van de wind die nu waait wat betreft de nakende verkiezingen. Uit protest niet stemmen? Een nutteloos statement. Huiverinkt hoopt dus dat u naar het stemhokje loopt…)

Uitslag poll 8: nieuwjaarsvoornemens

Nederland haalt de troepen weg uit Afghanistan, ik ben naarstig op zoek naar collega’s die elke week met mij willen gaan sporten. Februari loopt op z’n einde, dus het is de hoogste tijd dat we eens kijken naar de nieuwjaarsvoornemens van de Huiverinkt-lezers.

‘Meer tijd voor mezelf. Grenzen trekken’ haalt een overtuigend resultaat: maar liefst de helft van de stemmen! ‘Gezonder en bewuster leven’ doen jullie blijkbaar al lang want slechts vijf lezers (20 procent) haalden dit aan als belangrijkste voornemen voor 2010. Slechts één lezer heeft een baksteen of kind in de buik, want ‘huisje-boompje-beestje’ werd slechts één keer aangeklikt. En één vierde van de voornemens komen we hier niet te weten, want zes lezers gaven aan zich ‘iets heel anders te hebben voorgenomen’ voor 2010.

En ja, ik broed op nieuwe teksten, samen met de regenvogels buiten. Maar het werk vraagt veel tijd, het slaaptekort sleept aan en het weer deprimeert. Ik denk dat ik de winter nog maar eens een briefje schrijf...

Uitslag poll 7: de meest poëtische taal.

Amai, dames en heren, wat een spannende strijd. Heel nipt hebben de zoete talen gewonnen, op de voet gevolgd door Nederlands, Duits en de stilte. 46 stemmen werden uitgebracht. Een enkeling biechtte me op vals te hebben gespeeld door twee keer te stemmen (op de winnaar nota bene). Maar streng zijn we hier niet. Het overzicht:

Italiaans. Of Frans misschien. 14 stemmen (30 procent)
Nederlands. Mijn taal. 13 stemmen (28 procent)
Duits: dé onderschatte taal bij uitstek. 10 stemmen (21 procent)
Stilte. Een flauw antwoord, maar ik meen het wel. 9 stemmen (19 procent)

Ik vind het een mooie uitslag, want 'Kalme chaos' van Sandro Veronesi was veruit het allermooiste boek dat ik in 2009 las. Zo'n tien vrienden hebben het ondertussen ook al gelezen. En eigenlijk zou iedereen hun voorbeeld moeten volgen.

Misschien ook een goed moment om eens te linken naar een klassieker uit de Franse poëzie? Ik herinner me nog perfect het moment waarop ik door de zware vleugelslag van dit beest van de schoolbanken geblazen werd. Zo'n veertien jaar later is er eigenlijk niet veel veranderd...

Vadertje Tijd... Wat een vreemd ding. In de nieuwe poll pols ik naar uw goede voornemens. Niet voor 2010, maar meteen voor het nieuwe decennium!

Uitslag poll 6: poëzie en politiek?

Liever niet. Dat heeft niets met elkaar te maken: 4 stemmen (11%)
Uiteraard. Niemand hoeft z'n mond te houden: 24 stemmen (70%)
Dat mag, maar liefst op gefundeerde wijze: 11 stemmen (32%)
Again... I couldn't care less!: 2 stemmen (5%)

Aantal stemmen: 34

Nadat de poll reeds een week afgesloten is, wordt het misschien tijd om de uitslag bekend te maken. Wat was dit een wonderlijke poll! De computer komt op 34 stemmen uit, terwijl ik er 41 tel. En de vier antwoorden waren goed voor 118 procent in het totaal. Betrouwbaar kunnen we de resultaten dus moeilijk noemen. Zoals de politiek? Zoals de poëzie?

Maar toch, één ding is duidelijk: jullie hebben bijna allemaal een mening over poëzie en politiek. Een kleine minderheid blijft er stoïcijns onverschillig onder. De meeste lezers vinden dat politiek uiteraard aan bod mag komen in poëzie. Zij worden gevolgd door een hoop semiotici, die vinden dat het kan, maar slechts op gefundeerde wijze. Slechts een paar enkelingen hopen dat politiek ver weg blijft van de poëzie. Maar goed, genoeg hierover. Poll 6 was een poll die ontstond uit mijn verontwaardiging bij de verkiezingen in juni en nu is hij morsdood, afgekoeld en al lang onder de zoden.

Op naar de volgende vraag! En niet zeuren dat jouw ideale antwoord er niet bij staat: het beste antwoord kiezen zal je!

uitslag poll 5: Kluger Hans

De afgelopen maanden testte ik uw Kluger Hans-kennis.

Tien procent (twee stemmen) wist niet dat dit een nieuw literair tijdschrift is, al brandde er een lichtje bij een tellend paard. Zeven lezers onder jullie vertelden trots al over het eerste nummer te beschikken (35 procent). Zes lezers zijn compleet niet geïnteresseerd (30 procent). Voor de vijf mensen onder jullie die me vertelden om gauw een eerste nummer te kopen, lees misschien even het volgende. De aanbieding is nog tot morgen geldig...


We zijn blij u het tweede nummer van Kluger Hans, het tijdschrift met literatuur als inzet, voor te stellen. Dit nummer bevat vijf bijdragen die op een heel eigen manier een werkelijkheid onder woorden brengt. Die werkelijkheden zijn:

Een uitzending van Phara met in de hoofdrol Filip Dewinter en de Nederlandse meiden van Hallal. Peter Dehullu hervormt ze tot een eenakter, ofwel: 7 monologen en 1 publiek. Iedereen spreekt zijn woorden, het publiek kiest een kant en gaandeweg wordt duidelijk wie de regels van het spel beheerst en zo de macht naar zich toetrekt. Of onthult zich toch ergens een dialoog?

Een schilderij van Emil Nolde, tot woorden omgevormd door Hendrik Carette.

De rubriek 'Richting EU' met gedichten van de Tsjechische dichter Petr Borkovec die onder andere een eigen kijk geven op een pastoraal landschap en op de dood van een vriend.

Muurlandschappen, omgezet tot plannen om te verdwalen, door Nicolas Leus.

En last but not least: prozagedichten van Robert Van Ruyssevelt, gebaseerd op het taalgebruik van de fotoroman.

Geniet nu van onze speciale actie
Wie tussen 1 en 10 juni een abonnement neemt op Kluger Hans krijgt het eerste nummer gratis. Dat eerste nummer bevat naast poëzie van de Amerikaanse dichteres Juliana Spahr en proza van de Tsjech Jan Balaban en de Belg Jan Deuvaert ook een diepgravend essay over de poëziebloemlezing Hotel New Flandres en een polemisch stuk over Ilja Leonard Pfeijffer.


Praktische info
Abonneren
25 euro (België)
29 euro (Nederland)
35 euro (rest van de wereld)
Vermeld in de opdracht duidelijk uw naam en e-mailadres.

Los nummer
7 euro + portkosten

overschrijven
België: FORTIS, 001-5750704-38
Buitenland: FORTIS, BE24 001575070438 (IBAN), GEBABEBB (BIC+Swift)

Meer info
w http://www.klugerhans.net
m info@klugerhans.net

De redactie: Bart De Block, Marie Meeusen, Olaf Risee, Xavier Roelens, David Troch en Reinout Verbeke.

De uitslag van poll 6, Desda en Tantalus.

Het is moeilijk tijd te vinden om klein te schrijven. Erger nog: schrijven is de laatste tijd een Tantaluskwelling. In spanning watertanden, dat wel. Maar bijten lukt niet. Tussen de regels van het leven of pal erop, allebei geen avance. In tijden van druk mailverkeer suizen er tientallen denkbeeldige brieven en gedichten door mijn hoofd. Ze lopen vrij rond daarboven, zonder knellende schoentjes. Wanneer ik een doos tijdschriften naar mijn slaapkamer heb versleept, denk ik ‘Als hier nu geen verhaal inzit!’ Elke gisteren lijkt morgen een staartje te krijgen: een avond voor mezelf. Maar Dirk Vekemans had gelijk toen hij gisteren zei dat ik routine mis.

Het was nochtans heel fijn om op Desda mijn brief aan de winter en een handvol gedichten voor te lezen. Ik luisterde naar de anderen, wees hen trots aan, vertelde verhalen aan mijn vriendinnen, vroeg Maarten om zijn openingsgedicht uit 'Tumult'. Dat de spaghetti verschrikkelijk was, vergeten we snel. Ik spoelde de zenuwen weg met witte wijn en moest lachen met een zatte vriendin die erg atypisch gedrag vertoonde op een poëzie-avond. Ze riep de gekste dingen door de voordrachten heen en vervulde me met ergernis die me deed hopen op een revolutie. Maar wat was het Stukcafé groot. Wat waren die lichten fel en warm. De letters schreeuwden: wat staan we hier naakt. Wat ben jij stil, bedenker.

Nu goed, klagen hoeft niet. Ik genoot van mijn verkopersrol tijdens de pauze. Winkeltje spelen vond ik vroeger leuker dan vadertje en moedertje. Bij dat laatste werd ik altijd de baby, terwijl ik enkel vader wou zijn. Nee, verkopertje spelen. Dat is retoriek, dat is knipogen, beloven en glunderen. De plastieken citroenen heb ik omgeruild voor tijdschriften, het houten kraam werd een stoel en de grote centen met tandjes erin werden overschrijvingen en cash euro’s. Elk exemplaar dat ik verkocht, heb ik stiekem besnuffeld. Wat ruikt papier lekker. Elke keer anders, net zoals een kat of een man. Of een paard…

En nee, zo vaak heb ik niet geroken. Literaire tijdschriften verkopen voor geen meter. Of niet? Daar wil ik in de volgende poll u wel eens over uithoren. Nu nog de resultaten van de zesde poll.

Poëziecollectieven? 38 stemmers hadden daar hun mening over. 44 % vindt het een goed idee. 15% denkt dat al dat lawaai de poëzie geen eer aandoet. En een fikse 39% kan het geen bal schelen. U hebt onmiskenbaar allemaal gelijk.

Liefs
Marie

ps Bovenaan ziet u een deel van de cover van de eerste Kluger Hans. Gepikt uit een recensie van Edwin Fagel, maar uiteraard bovenal een deeltje van het wondermooie ontwerp van ttwwoo.
pps Didi, fijne kennismaking!

het verleden en de toekomst

Waar woont het verleden? Vierenvijftig wijze lezers gaven een antwoord op deze moeilijke vraag.

Vooral in onze buik, vindt u (26 stemmen). En ook wel nergens (15 stemmen). In de dichterspen (8 stemmen) woont er weinig wat men verleden kan noemen. Maar het minst van al valt het verleden in de geschiedenisboeken terug te vinden (slechts 5 stemmen).

En waar woont de toekomst? Dat kan ik op m’n eentje onmogelijk weten. Maar ik kan alvast vertellen dat Collectief Balein officieel te water gelaten wordt op donderdag 11 december. In café De Loge in Gent. Hoe de avond eruit zal zien, leest u best meteen op de Baleinblog. Wees welgekomen !

Uitslag poll 4: het mooiste woord

Er stemden eenenveertig mensen. Benieuwd welk woord de meerderheid van de stemmen haalde?

ROZIJN

Gevolgd door

BWEURK
MIJN
HARLEKIJN

Waar ben ik aan begonnen, met die polls. Laten we er toch maar een nieuwe starten. Wie hoort het verleden toe?

poll 3bis

Het spijt me dat de nieuwe poll erg ongelukkig gekozen is. Even weinig inspiratie. Daarom een bis-poll, die ieder moment vervangen kan worden. Ik kom zo snel mogelijk met iets beters op de proppen.

Uitslag poll 3: de scherpste dichterspen

Nee. Laat het allemaal maar weggegaan zijn
uit mij, beeldspraak, betekenis. Ik blijf wel
achter. Taal, een lege zaal.
En ik degene die het licht uit doet.

H. De Coninck

Vooral het literaire werk eist hem op, en vereist, naar eigen zeggen, 'eenzaamheid'. Pessoa staat bekend als een "verkillende, lucide, sfynxachtig afwezige man" (Willemsen, 2000).

Ken me niet.
Zoek de grootste stip.

En roep me daar.
Slechts schijn zal ik zijn.

Een tovenaar,
Een schrijver.


Een dichter schrijft het scherpst in eenzaamheid.

(30/65 = 46%)

Uitslag poll 2: Stiekeme momenten

De tweede enquête zit erop. Razend benieuwd was ik naar "wat mijn lezers op stiekeme momenten doen". Tussen aanhalingstekens. Het resultaat valt op zijn minst banaal en begrijpelijk te noemen. Houdt u vast aan de takken van de bomen, want hier komt het resultaat. Gesprokkeld uit drieënzestig hoofden.

Maar liefst zevenendertig stemmers houdt zich in alle geheimzinnigheid bezig met het rollen van neuskeutels. Hoe groter, hoe liever. The brain is the limit. Mocht een andere keuze ‘nagelbijten’ of ‘het vrijwillig ruiken van eigen geuren’ zijn geweest, zou onze dierlijkheid dan de helft van de stemmen hebben gehaald? We zullen het nooit weten - al vraag ik nu wel ‘stiekem’ door.

De zuivere liefde spreekt alleszins minder tot de verbeelding, want slechts vijf stemmers plukken bloemblaadjes. Of men van ons houdt of niet? Men wint noch met de liefde, noch met het gebrek daaraan een oorlog.

En we schrijven. Poëzie, mevrouw. Gedichten met de grote G, meneer. Tweeëntwintig procent (of veertien bezoekers) koestert grote dromen. Deze categorie twijfelde misschien of het vierde antwoord niet even toepasselijk was.

Want zeventien lezers tellen tegels. Een gul kwart bevecht de sterfelijkheid. Met de poëzie? En sterven zij daadwerkelijk niet? Misschien kan een verveelde dokter in de waarzeggerij over zeventig jaar eens een onderzoek houden.

(en zelfs na een optelsom blijven de keutels het grootst)

Kameleon

Een leeuw met kwabben en lellen. Bladgroen of bodembruin
is zijn huid als je niet liegt.

Maar vliegensvlug grijpt zijn tong naar je lippen. Transformeert
hij steels in regenboog.

Verorbert in de vlucht wat wandelende takken
Wie op zijn staart trapt blijft eenzaam achter.

Een zwarte kat loopt hem onder ladders achterna.



Het spijt me, maar verder geraak ik voorlopig niet... Misschien kan u, om uw hongerige maag te vullen, wat naar Culture Club luisteren. Of lees er de blog van Kansel op na.

Ook al inspireert dit reptiel me niet tot wereldschokkende poëzie, het blijft wel een bizar beestje. Ik las net op Wikipedia dat zijn naam in het Grieks 'leeuw' betekent. En daar blijft het niet bij. En al vind je op Youtube erg mooie filmpjes van allerlei insecten die in de maag van dit poëtisch wonder hun laatste kreun uitstoten, dit blijft toch mijn absolute favoriet van vandaag. Eat this ! You'll turn into a rainbow...

Uitslag poll 1: Welk dier mist poëzie?

De uitslag (totaal: 27 stemmen)

De kameel (4 stemmen)
De kameleon (1 stem)
De kangoeroe (9 stemmen)
De kat (13 stemmen)

Ok, jullie hebben erom gevraagd. De kat mist poëzie??? Als straf krijgen jullie een heel oud gedichtje van me, bijna een decennium oud. En er mag niks aan verbeterd worden: het bezingt de kat en mijn eerste écht grote liefde. Het werd zo geschreven en zo zal het blijven staan. Leve de nostalgie !

soms denk ik nog aan u
als de kat zich op zondag
traag op mijn schoot ontrolt
en mij ronkende oren geeft

gij zijt zoals hem
over u werd veel geschreven
en men denkt veel te weten
over huid en haar

verslindende erotiek
en hoe jij daarin past

hoe het komt dat jij
even gevaarlijk klauwen kan
maar je daarna als koning
niet langer tutoyeren laat

door uw slaafse onderdanen
en in alle achteloosheid
het verlangen laat sidderen
over uw hemels lijf


De onvolprezen winnaar is dus :



Slechts één van de 27 stemmers zag niks poëtisch in de kameleon. Tja. Hij verdient binnenkort een gedichtje, zeker? Ga gerust zelf aan de slag. Ik moet nog even bekomen.