donderdag 24 februari 2011

Protest

Protest is een fundament. Door tegen de baarmoederwand te stampen leren we de eerste grenzen kennen. Later gris je als kleuter balorig zakken snoep uit de rekken. Met gebalde vuist ga je de grond te lijf. Al protesterend plaats je je in de wereld, leer je wat een pruillip oplevert - of desnoods een huilbui. Protest is soms potsierlijk en gênant – maar van in het begin broodnodig.

Protest is pijnlijk. Wanneer het niet gehoord en in de kiem gesmoord wordt. Wanneer het ontwricht en tegen de muur geplaatst wordt. Wanneer het als een gebroken minnaar toegeeft aan de tirannie van de ander. Wanneer het met geweld bestreden en bebloed snel toegedekt wordt.

Protest is beter dan zwijgen. Al wie beweert dat het zinloos is om te protesteren, mag een laffe prop in zijn mond stoppen en in een zelfgekozen uithoek zich laveloos zuigen aan verstikkende stilte. Zwijgen is even gevaarlijk als de slechtste vorm van protest: grotesk uitgehold, zonder inhoud, leeggezogen, nageaapt, tot enkel “NEE” en agressie overblijft. Niet meer dan wat de kleuter toonde.

Protest kan soms ook lief zijn, als het niet helemaal gemeend is. Voor de grap je benen sluiten en drie keer roepen dat het nog veel te vroeg is. Om daarna zacht mokkend toe te geven. Of een klauwtje van de kat krijgen. Omdat je haar net iets te lang geaaid hebt.

Protest is op zijn mooist als er moed in het spel is. “Moeder Courage” riep mijn grootmoeder in een droom toen ze stierf. Met het gezicht naar de volle zon gericht boven de gemaskerde massa uitstijgen. De orders van een generaal niet opvolgen. De namen niet doorgeven en hen naast een naam ook een plek in je kelder geven. Nadenken over de stem die je uitbrengt en luidop zeggen waarom anderen geen stem verdienen. De kogel opvangen. Leren uit het verleden en toch nog geloven in een mooiere toekomst. De tegenstander doen struikelen. Of op zijn minst: altijd wanneer nodig de stem verheffen.

3 opmerkingen:

Dirk Elst zei

Alle dagen Basmati rijst eten?

Mooie tekst overigens.

Dirk

Anoniem zei

Heel schoon...
Doet me denken aan:
- 'Er zijn vele wegen
maar de juiste weg
is de weg ertegen
niet de weg eronder
dat is onderkruiperij
niet de weg erover
dat is pluimstrijkerij
maar de weg ertegen
tegen alle wegen in
en dat is de vrijheid
nog maar het begin...'
B. Aafjes
(Het enige gedicht dat ik van buiten ken en waar ik als puber mee dweepte en nu nog altijd een zwak voor heb...)
- aan:
'Een man' van Oriana Fallaci
(= indrukwekkend moedig inspirerend boek)
-aan:
Mijn eigen leven, haha! :-)

Leuk om daar bij het lezen van uw tekst aan herinnert te worden.
Dank.
B.

martin pulaski zei

Soms houdt de stilte je gevangen. De stilte als isolatiecel. Hoe raak je daar uit? Ik weet het niet. Door te protesteren tegen de bewaker? Of de 'gevangenisdirecteur'?

Zolang een mens een stem heeft moet hij protesteren tegen het onmenselijke in de mens (ik denk nu aan Primo Levi's 'Is dit een mens?). Zolang hij woorden vindt mag hij zich niet neerleggen bij wat onvermijdelijk lijkt. Een meldpunt voor illegaliteit is zeer vermijdelijk: het is een van die 'ideeën' die we en masse moeten verwerpen. We kennen ze maar al te goed.

Bedankt voor je protest, Marie.

Populaire berichten