donderdag 2 oktober 2008

Het mooiste verhaal van vandaag...

zag ik daarnet op 'Man bijt hond'.

Je kent het wel, de camera volgt lukraak Vlamingen en trekt zo door 'le plat pays'. Vandaag werd een oudere vrouw in beeld gebracht. In één of ander sappig dialect vertelde ze over de spullen die ze in haar reistas aan het steken was. Ze ging met haar kinderen naar Engeland en toonde trots de Sloggi-onderbroeken, die zo comfortabel zitten. Plots haalde ze een tweede tas boven en kondigde vrolijk aan dat ze haar tweede echtgenoot ging inpakken. De oplettende kijker, die één of ander luguber tafereel verwachtte of dacht dat het voorzetsel 'voor' achter de huig van deze vrouw verdwenen was, kwam bedrogen uit. Ze wandelde naar de muur, waar een pak op een kleerhanger hing. Een uitgesneden foto van een mannenhoofd op ware grootte torende boven de sjieke kleren uit. Ze legde de mouwen rond haar nek, kuste de foto en vertelde dat dat haar avondritueel was. Daarna haalde ze het silhouet heel voorzichtig van de muur, vouwde het op en stak het in de tas, het hoofd bovenop. 'Zo blijft deze deugniet altijd bij mij'.

5 opmerkingen:

tijdtussendoor zei

Heerlijk verhaal...

Alexander zei

Altijd maar mijn neus ophalen voor Man Bijt Hond, tot ik besloot er eens naar te kijken. Mij doodgelachen en mij doodgeschaamd. Dat was ongeveer de beste televisie die ik ooit had gezien, die avond, drie weken geleden.

GobboE zei

man bijt hond vind ik een heel goed programma

Roezemoezen zei

Afscheid nemen is voor de een makkelijker dan voor de ander...

Uvi zei

.
'Parkeerschijf' was ooit een programma op Radio Limburg.

Tja, toen was er nog geen Donna of Klara.

De reporter spreekt met een oude man die elke avond een kaarsje gaat aansteken op het graf van z'n vrouw.

"Waarom?" vraagt de radioman.

"Ach," antwoordt de lichtbrenger, "ze zat vroeger nooit graag in het donker."


Met zo'n geliefde wil ik leven en sterven.
.

Populaire berichten