Een jaar later

Sommige nachten herhalen zich. Ze vervellen weliswaar en tonen andere huid. Die steeds minder strak gespannen staat. De weerhaken vinden hun weg door elke laag.  Verder verandert er niets en kwaakt er een kikker, zweet een lijf beloftes uit. Dichtbij koester ik steeds wie langs mij kijkt. Een jaar later heb ik nog steeds een vader. Een stem die zwakker klinkt. Een hart dat op een maag lijkt. Een maag op een steen. Een steen op een man. Een droom op een leven.