Aantekeningen uit de koorzaal

Zonder stokken bolt het zeil tot de hemel. De hemel is van zand. Strijk met je hand erlangs en luister. Zonder haringen klappertandt het koor. Maar met de juiste beweging wordt elke handelaar een Russische matroos, elke vrouw een schip dat bezongen mag worden. Wie in masten klimt, kan de hele wereld overzien. Hier zeuren we niet over splinters in onze hielen. En bedwingen doen we niet, zinken evenmin. Onthoud: er rest altijd verbeelding en in het juiste ritme wordt elk gevecht vanzelf liefde. Als snaren niet samen trillen, bedenk dan tegen de tijd zestien synoniemen voor kippenvel. Oordeel niet te snel en schrijf wat je niet wil vergeten in knieholtes neer. En besef: ook een wildebras kan klassiek geschoold zijn en sigaren op vrouwendijen rollen. Misschien bestaan er in het oosten nog steden waar het haar in pijpenkrullen gedragen wordt. Maar dat is een vraag voor meer geaarde dagen, als de maan haar vorm gevonden heeft en muziek deze aardkloot weer eens heeft gered.