Stel dat handen raken waar ze eigenlijk niet mogen zijn
en ik je hoofd omkeer en de veren binnenin laat botsen:
gedachten als bladeren die vallen op het bed.
Ik raap je op, lees je even minder mooi
teken de schaduw waar ik je wilde hangen.
Voor altijd, al loop je in het echte leven weg.
Prachtig, en eenvoudiger dan gewoonte, ééntje om voor te lezen dus...
BeantwoordenVerwijderenalleen:
"en ik je hoofd omkeer en de veren binnenin laat botsen:"
Ik zou één van de "en"nen vervangen door een komma. Me dunkt dat dat vlotter zou klinken
Ontroerend en mooi gedicht...
BeantwoordenVerwijderen