het mes is bij het laatste licht geslepen
naast de kerk gaat hij naar de vergeten deur
hij heeft zijn harp gespannen, zijn droom begrepen
van het meisje met weke hals en verre geur
hij zal haar niet wurgen, al spannen zijn kleren
als ze verstrooid wat noten kraakt op haar kruk
en ze met bleke blik het spreken verleren
te veel drinken op het vreemde geluk
wacht dacht zijn auto in de stille straat
de gebroken snaar wordt morgen beloofd
als het meisje van nu naar de kippen gaat
met de laatste kruimels uit zijn hoofd
hij had al eens gehoord
van Jezus enzovoort
niet zo bescheiden, volgens heb mij heb je nog moois om openbaar te maken ;-)
BeantwoordenVerwijderenPublicatie op een blog, dat wel. Iets laagdrempeliger dan tijdschriften, dat durf ik niet goed. Maar als ik over tien jaar een eerste bundel kan uitgeven met een dertigtal sterke gedichten ben ik tevreden hoor. Ik heb tijd...
BeantwoordenVerwijderenHet leek wel alsof je me meenam in Perfume.
BeantwoordenVerwijderenbevreemdend. Ik heb het drie keer herlezen en weet nu nog niet wat ik ervan moet denken. Fascinerend dus ook wel.
BeantwoordenVerwijderen